طبیعتی که آن را از یاد برده‌ایم
طبیعتی که آن را از یاد برده‌ایم نوشته شده در چهارشنبه ٢٩ شهریور ١٣٩٦ ساعت: ٠٨:٢٨ ب.ظ توسط: مدیر
طبیعتی که آن را از یاد برده‌ایم

امیررضا کامکار
 

«شب جهانی را پنهان و عالمی را آشکار می‌کند».

جملۀ حساب‌شده‌ای است. با فرارسیدن شب شاید جهان پیرامون‌مان در تاریکی فرو رود اما عالمی فراتر از آن‌چه‌ به‌طور روزمره می‌بینیم در شب پدیدار می‌شود. نکته‌ای که بسیاری از ما آن را فراموش کرده‌ایم.

آسمان شب بخشی از طبیعت است که می‌توان همچون یک دریاچۀ زیبا یا قله‌ای سربلند به آن نگریست و لذت برد. و اتفاقاً شاید بیش از مناظر طبیعی زمینی در دسترس همگان باشد؛ چرا که برای رسیدن به آن تنها کافی است نگاهی به بالای سرمان بیندازیم.

حس فوق‌العاده‌ای است زمانی که پس از یک روز خسته‌کننده و طولانی در مسیرتان به سمت غرب هلال ماه و سیارۀ زهره را پیش روی‌تان ببینید و لحظه‌ای از هیاهوی شهر دور شوید. یا شاید اگر در یک غروب دلگیر چشمتان به قرص کامل ماه بیفتد دلتنگی را به کل از یاد ببرید.

آسمان شب به همین نزدیکی است!

و چه بهتر که گاهی از شهر دور شویم و به دامان طبیعت پناه ببریم. جایی که می‌توان منظرۀ دست‌نخوردۀ آسمان را دید. آسمانی تاریک با سوسوی هزاران ستاره و نوار شبح‌گونی که از افقی به افق دیگر کشیده شده است. و صبحی که با صدای پرندگان آغاز می‌شود و روزی خارج از روزهای معمول را برای‌مان می‌سازد.

چه خوب است اگر گاهی به آسمان نگاه کنیم. به عظمت کیهان بنگریم تا کوچکی دنیای‌مان به یادمان آید. سیارۀ ما «نقطۀ آبی کوچکی» است در منظومۀ شمسی که خود در کهکشان راه شیری ذره‌ای ناچیز است. اما همه‌مان می‌دانیم که فعلاً همین نقطۀ آبی کوچک تنها خانۀ ما در تمام گیتی پهناور است. خانه‌ای که انگار قصد ویران کردنش را داریم.  

به آسمان بنگریم تا شاید با سیاره‌مان، مردمانش و با تمام جاندارانش مهربان‌تر باشیم. 

* تصویر: غروب ماه برفراز حافظیه - عکس از امیررضا کامکار


 

برچسب ها: سبک زندگی، آسمان شب، امیررضا کامکار
در شبکه های اجتماعی با ما همراه باشید